Αεροδρόμιο Ελληνικού: ανοικτή εκδήλωση – συζήτηση την Παρασκευή 8/4, 6:00μμ στη Νομική

Στην ανοικτή εκδήλωση – συζήτηση καλούν οι δημοτικές κινήσεις:

Αμαρουσίου / Εκτός των Τειχών – Αριστερή Ριζοσπαστική Δημοτική Κίνηση, Βύρωνα / Αριστερή Παρέμβαση Πολιτών Βύρωνα, Γλυφάδας / Πρωτοβουλία Κατοίκων (ΠΡΩΚΑΤ), Νέας Ιωνίας / Εκτός Σχεδίου – Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση  στη Νέα Ιωνία, Νέας Σμύρνης / Μια Πόλη Ανάποδα – Αριστερή Παρέμβαση στους δρόμους της Νέας Σμύρνης, Περιστερίου / Αριστερή Κίνηση Περιστερίου και Πετρούπολης / Ανυπότακτη Πετρούπολη.

ΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΛΑΟ

Με την υλοποίηση του μνημονίου από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ τα δικαιώματα και οι κατακτήσεις των εργαζομένων και του λαού βρίσκονται καθημερινά στο απόσπασμα προς όφελος των συμφερόντων του κεφαλαίου. Ακόμα περισσότερο, με την επιβολή του «4ου μνημονίου» και του νέου «συμφώνου ανταγωνιστικότητας» της ΕΕ, επιδιώκεται από κυβέρνηση ΕΕ και ΔΝΤ μαζί με την εκμηδένιση του κόστους εργασίας, η «ρευστοποίηση» κάθε είδους «δημόσιας περιουσίας», είτε πρόκειται για την επιτάχυνση του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων των ΔΕΚΟ, είτε για την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των απορριμμάτων, είτε πιο κλασσικά για ξεπούλημα δημόσιας γης, νησίδων, ορυκτού πλούτου, εγκαταστάσεων κ.α. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αεροδρόμιο Ελληνικού: ανοικτή εκδήλωση – συζήτηση την Παρασκευή 8/4, 6:00μμ στη Νομική»

Η Πολιτική Οικονομία του Δημόσιου Χώρου του Ντέιβιντ Χάρβεϋ

Μετάφραση – επιλογή εικόνων:  Κώστας Βουρεκάς

Στο παρόν άρθρο ο Ντέιβιντ Χάρβεϋ διερευνά κατ’ αρχήν το ερώτημα του αν και πως συσχετίζεται ο φυσικός σχεδιασμός του δημόσιου χώρου με τη συμμετοχή στα κοινά, την πολιτική κινητοποίηση ακόμα και τη δυνατότητα εξέγερσης. Υπάρχουν άραγε μορφές δημόσιου χώρου που οι ιδιότητές τους αντιστοιχούν σε πιο δημοκρατικές ή πιο αυταρχικές μορφές διακυβέρνησης αντίστοιχα; Είναι δυνατόν λοιπόν να καθορίσουμε κάποιες προδιαγραφές ποσοτικές ή και ποιοτικές για τον αστικό σχεδιασμό σε αυτή την κατεύθυνση;

Η διερεύνηση γίνεται με μια πασίγνωστη μελέτη περίπτωσης: τον δραστικό μετασχηματισμό του δημόσιου χώρου που έλαβε χώρα στο Παρίσι με επικεφαλής τον βαρόνο Ωσμάν. Το ιστορικό πλαίσιο είναι η λεγόμενη Δεύτερη Γαλλική Αυτοκρατορία με επικεφαλής τον Λουδοβίκο Βοναπάρτη ή Ναπολέοντα Γ’. Η οικονομική κρίση που προκάλεσε η κακή σοδειά του 1847 δημιούργησε ένα πραγματικά πανευρωπαϊκό κύμα εξεγέρσεων. Τον Ιούνη του 1848 στο Παρίσι η κατάργηση των «Εθνικών Εργαστηρίων» – που δημιουργήθηκαν από το κράτος για να δίνουν δουλειά στους άνεργους – οδήγησε σε εξέγερση των φτωχών εργαζόμενων τάξεων με στόχο τη «δημοκρατική και κοινωνική πολιτεία» που θα εξασφαλίζει όχι μόνο πολιτικά δικαιώματα αλλά και κοινωνική πρόνοια. Απέναντί τους συγκροτήθηκε η αντίδραση των πλούσιων και ισχυρών που ενώθηκαν στο λεγόμενο «κόμμα της τάξης». Οι εργάτες απομονώθηκαν, νικήθηκαν και σφαγιάστηκαν κατά τη διάρκεια των «τριών αιματηρών ημερών». Στις εκλογές που ακολούθησαν το Δεκέμβρη επικράτησε με μεγάλη πλειοψηφία ο Λουδοβίκος Βοναπάρτης –  ανιψιός του Μεγάλου Ναπολέοντα – ο οποίος σύντομα (1851) κατήργησε τη δημοκρατία και στέφτηκε Αυτοκράτορας. Ξεκινάει σύμφωνα με τον Χόμπσμπομ η «εποχή του κεφαλαίου» που χαρακτηρίζεται από τον θρίαμβο της αστικής τάξης: οικονομική ανάπτυξη, τεχνολογικές καινοτομίες και γενική εξάπλωση του παγκόσμιου εμπορίου. Στη Γαλλία ο Λουδοβίκος Βοναπάρτης πολιτεύτηκε μετατρέποντας το Παρίσι σε παράδεισο των νεόπλουτων: η μόδα, το πολυκατάστημα, η βιτρίνα του καταστήματος, οι Διεθνείς Εκθέσεις, οι Αυτοκρατορικές Τελετές ήταν κάποια από το εργαλεία που κατέστησαν το Παρίσι την πόλη όπου «το χρήμα αγόραζε σχεδόν τα πάντα που άξιζε να αγοραστούν» (Χόμπσμπομ).

Η κατασκευή των περίφημων παρισινών βουλεβάρτων είχε σε ένα πρώτο επίπεδο ένα πασίγνωστο στρατιωτικό στόχο, τη δυνατότητα άμεσης διείσδυσης του πυροβολικού στο κέντρο της πόλης με στόχο την ευκολότερη καταστολή μελλοντικών εξεγέρσεων. Δυνατότητα την οποία περιόριζαν τα στενά σοκάκια τα οποία προσφέρονταν για την κατασκευή οδοφραγμάτων. Όμως μια βαθύτερη ερμηνεία της κατάστασης αποκαλύπτει ότι ο κύριος λόγος αυτού του μετασχηματισμού ήταν οικονομικός. Η αύξηση των τιμών της γης και των ακινήτων και η συνεπακόλουθη τόνωση της ιδιωτικής οικοδομικής δραστηριότητας στα όρια των βουλεβάρτων υπήρξε η βασική επιδίωξη.  Ήταν επομένως κυρίως η σχέση ανάμεσα στον δημόσιο χώρο – τα βουλεβάρτα – και στον ιδιωτικό – τα καινούρια καφέ, τα καμπαρέ, τα θέατρα και τα πρώτα εμπορικά κέντρα στα όριά τους – που κατέστησαν τα βουλεβάρτα εργαλεία διείσδυσης του κεφαλαίου στις λαϊκές περιοχές της γαλλικής πρωτεύουσας και όχι τόσο ο μνημειακός αρχιτεκτονικός τους χαρακτήρας.

Δευτερογενής συνέπεια αυτής της διαδικασίας υπήρξε η μεγαλύτερη ταξική ομογενοποίηση της πόλης, η πρωτοεμφανιζόμενη πόλωση ανάμεσα στις συνοικίες των πλούσιων και των λαϊκών τάξεων. Η αθλιότητα των καταλυμάτων της εργατικής τάξης συνδέεται άμεσα με την έντονη παρουσία της στο δημόσιο χώρο αλλά και στα μικρά καταστήματα που πρόσφεραν φαγητό και ποτό και μετατράπηκαν σε κέντρα κοινωνικοποίησης και πολιτικής συζήτησης. Αυτό διευκόλυνε ιδιαίτερα την έκφραση όλων εκείνων των αντιπολιτευτικών αισθημάτων που κορυφώθηκαν με το ξέσπασμα της Κομμούνας το 1871. Το συμπέρασμα συνεπώς του συγγραφέα είναι ότι στη σχέση μεταξύ δημόσιων, ημι-δημόσιων και ιδιωτικών χώρων πρέπει να εστιάσουμε αν θέλουμε να εξάγουμε συμπεράσματα για τις συνάφειες μεταξύ δημόσιου χώρου και δημόσιας σφαίρας και όχι στις ιδιότητες του δημόσιου χώρου καθαυτού.

Η ανεμπόδιστη κυκλοφορία του κεφαλαίου στους χώρους της πόλης με τη μορφή του χρήματος, των εμπορευμάτων και της εργασίας δεν ήταν η μόνη επιδίωξη της αστικής τάξης. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο χώρος δεν είναι απλά το σύνολο τον υλικών μορφοποιήσεων που τον ορίζουν. Αντίθετα ο τρόπος με τον οποίο ο καθένας και όλοι μαζί συλλογικά αποδίδουμε νόημα στους υλικούς αυτούς σχηματισμούς είναι το καθοριστικό στοιχείο. Και η νοηματοδότηση αυτή αποτελεί ένα ακόμη διακύβευμα της πάλης μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η Πολιτική Οικονομία του Δημόσιου Χώρου του Ντέιβιντ Χάρβεϋ»

Απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Τμήματος Αττικής του ΣΑΔΑΣ – ΠΕΑ 16/2/2011

Με απόφαση της αντιπροσωπίας του ΣΑΔΑΣ – ΠΕΑ, συγκλήθηκε την 16/2/2011 η Γενική Συνέλευση Αρχιτεκτόνων του υπό ίδρυση Τμήματος Αττικής του Συλλόγου, με θέματα:

1. Απόφαση της Αντιπροσωπίας να διεκδικήσουμε την απόσυρση του νομοσχεδίου για το «άνοιγμα του επαγγέλματος» ή να μεθοδεύσουμε τον παρατεταμένο αγώνα για την ανατροπή του σε περίπτωση που αυτό ψηφιστεί.

Η Γενική Συνέλευση έκανε δεκτές τις κατευθύνσεις της Αντιπροσωπίας. Επιπλέον αποφάσισε:

1.1 Να συμμετάσχει στην κατάληψη διαμαρτυρίας του ΤΕΕ, καλώντας το να πάρει πρωτοβουλίες για την κινητοποίηση των μηχανικών ενάντια στην κατάργηση των ελάχιστων αμοιβών.

1.2 Να καλέσει τους αρχιτέκτονες βουλευτές να καταψηφίσουν το νομοσχέδιο, ως ιδιαίτερα βλαπτικό για το δημόσιο συμφέρον και για το πλαίσιο άσκησης του επαγγέλματος του αρχιτέκτονα.

1.3 Να καλέσει τους αρχιτέκτονες σε διαδήλωση, την 17/2/2011, από το κατειλημμένο ΤΕΕ στη Βουλή, την ώρα της κατ’ άρθρο ψήφισης του νομοσχεδίου.

1.4 Να καλέσει τους αρχιτέκτονες να συμμετάσχουν στην πανελλαδική απεργία και διαδήλωση, της 23/2/2011, για την προβολή των αιτημάτων του κλάδου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Τμήματος Αττικής του ΣΑΔΑΣ – ΠΕΑ 16/2/2011»

Σχέδιο Καλλικράτης: Διοικητική οργάνωση, χώρος και δημοκρατία στην εποχή της κρίσης

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΟ 11Ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

Θάνος Ανδρίτσος – Δημήτρης Πούλιος

Στο πλαίσιο των αλλαγών που χαρακτηρίζουν τον καπιταλισμό της εποχής μας, ο ρόλος των αστικών μητροπολιτικών περιοχών αναβαθμίζεται σε ότι αφορά την παραγωγή πλούτου. Για τη διαχείριση των περιοχών αυτών τα παλιά διοικητικά σχήματα φαίνεται ότι δεν επαρκούν και το πέρασμα από την κυβέρνηση (government) στη διακυβέρνηση (governance) είναι γεγονός. Με τα προσχήματα της αποτελεσματικότητας και της ευελιξίας η εξουσία μεταφέρεται σε ιδιωτικά συμφέροντα συνήθως υπό τη μορφή συμπράξεων του δημόσιου και  του ιδιωτικού τομέα. Η επίκληση της «διαβούλευσης» ή της «συμμετοχικής δημοκρατίας» αποδεικνύεται κάλπικη καθώς αφορά τη συγκρότηση θεσμών διαπραγμάτευσης μεταξύ όσων από την αρχή συμφωνούν με τις επιδιώξεις της εξουσίας. Ο Καλλικράτης αποτελεί μία προσπάθεια εφαρμογής στην Ελλάδα των διεθνών αυτών τάσεων. Επιπλέον μέσω του σχεδίου αυτού πραγματοποιείται η μεταφορά στην τοπική αυτοδιοίκηση της δημοσιονομικής κρίσης και των συνταγών του μνημονίου. Η διαρκής λιτότητα και ο περιορισμός του λαϊκού ελέγχου θα είναι οι άμεσες συνέπειες αν δεν αντιδράσουμε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σχέδιο Καλλικράτης: Διοικητική οργάνωση, χώρος και δημοκρατία στην εποχή της κρίσης»

Διαμαρτυρία του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Θεσσαλονίκης στο Μουσείο της Ακρόπολης

Η κινητοποίηση αυτή πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του 11ου Πανελλήνιου Αρχιτεκτονικού Συνέδριου σύμφωνα με απόφαση του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Θεσσαλονίκης.

Πόσο φιλικός προς το περιβάλλον είναι ο ΚΕΝΑΚ;

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΟ 11ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

Ελένη Βαφειάδου – Αγγελική Ζαχαριά

Ο νέος Κανονισμός ΕΝεργειακής Απόδοσης των Κτιρίων (ΚΕΝΑΚ) διαφημίστηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ως μέτρο προστασίας του περιβάλλοντος. Η μελέτη ενεργειακής απόδοσης που υποχρεωτικά θα συνοδεύει πλέον όλα τα κτίρια θεωρητικά θα οδηγήσει σε χαμηλή κατανάλωση ενέργειας και καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, δηλαδή σε προστασία του περιβάλλοντος σε συνδυασμό με την εξοικονόμηση χρημάτων για τους κατοίκους. Στην πραγματικότητα ο ΚΕΝΑΚ αποδεικνύεται απόλυτα προσαρμοσμένος στις ανάγκες της αγοράς και ελάχιστα προσαρμοσμένος στις αρχές του βιοκλιματικού σχεδιασμού και στην σύγχρονη πολυπαραγοντική επιστημονική προσέγγιση του προβλήματος της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων. Εφαρμόζοντας ένα σύστημα αξιολόγησης που κατατάσσει τα κτίρια σε ενεργειακές κατηγορίες ο ΚΕΝΑΚ πριμοδοτεί υπερβολικά ότι φέρνει κέρδος στις εταιρείες οικοδομικών υλικών και ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού (κουφώματα, μονωτικά υλικά, λέβητες κα) και ελάχιστα έως καθόλου παράγοντες που μπορεί να έχουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα αλλά δεν αποφέρουν άμεσα κέρδος όπως τα ανοίγματα, η φύτευση, ο προσανατολισμός του κτιρίου κα. Τα αποτελέσματα μπορεί να είναι έως και τραγελαφικά, αναδεικνύοντας την ουσία του πολιτικού περιεχομένου της λεγόμενης «πράσινης ανάπτυξης». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πόσο φιλικός προς το περιβάλλον είναι ο ΚΕΝΑΚ;»

Αρχιτεκτονική ΕΜΠ: Όταν οι επιχειρηματίες διορθώνουν τις συνθέσεις

Μπορεί ο τίτλος να ακούγεται υπερβολικός, όμως η πραγματικότητα ξεπερνάει τη φαντασία. Το διέπραξε ο Κούρκουλας στη Σύνθεση 9 και αν δεν τους σταματήσουμε ποιος ξέρει τι άλλο έχουμε ακόμα να δούμε στο μέλλον. Ακολουθεί το κείμενο που έβγαλε για το επεισόδιο η Αριστερή Κίνηση Αρχιτεκτονικής (ΕΑΑΚ).

Διαβάστε – Διαδώστε Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αρχιτεκτονική ΕΜΠ: Όταν οι επιχειρηματίες διορθώνουν τις συνθέσεις»

Διαμαρτυρία ενάντια στην παρουσία του Σηφουνάκη στο 11ο Πανελλήνιο Αρχιτεκτονικό Συνέδριο

Η παρουσία του υφυπουργού Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Νίκου Σηφουνάκη στο 11ο Πανελλήνιο Αρχιτεκτονικό Συνέδριο ήταν μια πρόκληση. Ένα Συνέδριο με θέμα υποτίθεται το επάγγελμα του αρχιτέκτονα, θα άνοιγε με την ομιλία κάποιου που έχει ψηφίσει το Μνημόνιο, την κατάργηση της κοινωνικής ασφάλισης, τη μετατροπή της αγοράς εργασίας σε σκλαβοπάζαρο, την απότομη πτώση του βιοτικού επιπέδου του πληθυσμού, την αντίστροφη αναδιανομή πλούτου – από τους φτωχούς προς τους πλούσιους, την κατάργηση κάθε κοινωνικής παροχής, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και την καταστροφή κάθε προοπτικής για τους νέους στην Ελλάδα. Ευτυχώς αυτό δεν πέρασε έτσι. Αναλαμβάνουμε με ευχαρίστηση την πολιτική ευθύνη για την πραγματοποίηση αυτής της διαμαρτυρίας (σε συνεργασία και με άλλες πολιτικές δυνάμεις) και δηλώνουμε έτοιμοι όποτε χρειαστεί να το ξανακάνουμε.

Απόφαση Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Θεσσαλονίκης 10/3/2011

Ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Θεσσαλονίκης πραγματοποίησε Έκτακτη Γενική Συνέλευση σε απαρτία, στο κτίριο του ΤΕΕ, στις 10 Μαρτίου 2011, με θέματα:

  • Επιπτώσεις στην άσκηση του επαγγέλματος από την κατάργηση των ελαχίστων αμοιβών
  • Σχεδιασμός δράσεων για την απόσυρση του νέου Νόμου

Μετά από συζήτηση, η Γενική Συνέλευση κατέληξε ομόφωνα στο Ψήφισμα που ακολουθεί και στις παρακάτω Δράσεις που προτάθηκαν:

  1. Εκδήλωση διαμαρτυρίας και προβολή των θέσεων του Συλλόγου στο πλαίσιο του 11ου Συνεδρίου (ΣΑΒΒΑΤΟ 19.03_12:30) – αποκλεισμός της εισόδου του Μουσείου της Ακρόπολης για μία ώρα
  2. Κοινοποίηση της απόφασης στον ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ και σε όλους του Συλλόγους και Τμήματα Αρχιτεκτόνων της χώρας με παρότρυνση για στήριξη των κινητοποιήσεων
  3. Ανοιχτή εκδήλωση σε συντονισμό με άλλους επιστημονικούς συλλόγους και συνδικαλιστικές οργανώσεις μηχανικών με θέμα :

«Κατάργηση του Κώδικα αμοιβών – το πρώτο βήμα για το κλείσιμο του επαγγέλματος,»

  1. Αποκλεισμό του Δημαρχείου, μετά από συντονισμό με τους άλλους συλλόγους.
  2. Συλλογική   παράσταση του ΣΑΘ στην επόμενη αντιπροσωπεία του ΤΕΕ-ΤΚΜ, με κατάθεση της απόφασης της ΓΣ και απαίτηση για ένταξη του θέματος που θέτει στη Ημερήσια Διάταξη.
  3. Διεκδίκηση ραδιοτηλεοπτικού χρόνου στα Μέσα της πόλης, για την προβολή των θέσεών μας.
  4. Σύσταση ειδικής ομάδας εργασίας εποπτείας της πορείας της διαβούλευσης του ΤΕΕ με την πολιτεία για την εφαρμογή του Νόμου η οποία θα επεξεργαστεί και θα προτείνει λύσεις προς τα όργανα του ΣΑΘ για τα ζητήματα που θα προκύψουν.
  5. Κάλεσμα προς τους επιστημονικούς συλλόγους και λοιπούς φορείς των μηχανικών της πόλης για την δημιουργία συντονιστικού φορέων μηχανικών προκειμένου να οργανωθεί ο παρατεταμένος αγώνας για την ανατροπή αυτής της πολιτικής . Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόφαση Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Θεσσαλονίκης 10/3/2011»

Ενημερωνόμαστε, οργανωνόμαστε, διεκδικούμε

Όλοι γνωρίζουμε ότι η κατάσταση στον κλάδο μας έχει αλλάξει το τελευταίο διάστημα βίαια και ριζικά. Ο μύθος που συνέδεε το επάγγελμα του αρχιτέκτονα με κοινωνική και οικονομική επιτυχία έχει καταρριφθεί πια, και πίσω του αναδύονται στο έπακρο οι συνθήκες εργασίας που κρύβονταν σχολαστικά τόσο καιρό, μαζί με τα νέα δραματικά δεδομένα.

Η μαύρη εργασία με τη μορφή μαθητείας και η αμοιβή με δελτίο παροχής υπηρεσιών που υπολογίζεται με την ώρα, ουσιαστικά από τα προηγούμενα χρόνια είχαν συνθέσει το σκηνικό ελαστικοποίησης της εργασίας του αρχιτέκτονα, ειδικά του νέου, ο οποίος επί της ουσίας δούλευε με τις δεσμεύσεις ενός κανονικού μισθωτού, χωρίς όμως να απολαμβάνει κανένα από τα κεκτημένα που απορρέουν από την εξαρτημένη του εργασία. Έτσι, πληρώνεται με 11 μισθούς, οι οποίοι περικόπτονται ακόμα περισσότερο αφού ασθένειες, αργίες ή άλλα προσωπικά γεγονότα οδηγούν αυτόματα σε μείωση του εισοδήματος, ενώ οι υπερωρίες απλά πληρώνονται σαν παραπάνω ώρες και όχι με προσαύξηση, την ίδια στιγμή που οι εργοδότες τους εισφοροδιαφεύγουν και απαλλάσσονται από το μη μισθολογικό κόστος της εργασίας. Οι συνθήκες αυτές ίσχυαν λίγο ή πολύ και πριν την περίοδο της κρίσης. Η διαφορά είναι ότι η επισφάλεια αυτή τώρα διευρύνεται δραματικά, με τις νέες μορφές υποαπασχόλησης και οικονομικής τρομοκρατίας που επακολουθούν την τραγική αύξηση της ανεργίας, τη μη πληρωμή δεδουλευμένων, τις παράνομες απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις και άλλες αυθαιρεσίες που βιώνει κάθε εργαζόμενος καθημερινά.

Και βέβαια, οι αυταπάτες την περίοδο του μνημονίου τελειώνουν. Η παραμικρή ελπίδα που είχε ο αρχιτέκτονας για να μπορέσει να ζήσει από τη δουλειά του φτιάχνοντας ένα μικρό γραφείο διαλύεται και τυπικά με βάση το νόμο που ψηφίστηκε πριν από λίγες μέρες για το «άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων». Άλλωστε, την περίοδο της οικονομικής κρίσης πολλοί συνάδελφοί μας, αδυνατώντας να βρουν άλλη διέξοδο, αυτοαπασχολούνται ουσιαστικά υποαπασχολούμενοι. Ο νόμος που καταργεί τις ελάχιστες αμοιβές πλήττει κυρίως αυτόν τον κόσμο και ευνοεί τις μεγάλες τεχνικές εταιρίες που θα συγκεντρώσουν όλο το αρχιτεκτονικό έργο, το οποίο γίνεται εμπορεύσιμο προϊόν και υπάγεται σε μια λογική κανόνων προσφοράς και ζήτησης, εξολοθρεύοντας μικρά και μεσαία γραφεία. Την ίδια στιγμή ο νόμος αυτός εισάγει και θεσμικά τις πιστοποιήσεις, διαιρώντας το αντικείμενό μας και τα επαγγελματικά δικαιώματα που πηγάζουν από αυτό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ενημερωνόμαστε, οργανωνόμαστε, διεκδικούμε»