Με αφορμή τη συνδιάσκεψη της Επιτροπής των Περιφερειών της ΕΕ στην Αθήνα στις 7 και 8 Μαρτίου στα πλαίσια της Ελληνικής Προεδρίας, ο Συντονισμός Κινήσεων Πόλης διοργανώνει εκδήλωση με θέμα «Δήμοι και Περιφέρειες στη μέγγενη της ΕΕ» το Σάββατο 8 Μάρτη στις 6:00μμ στην αίθουσα του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλαδας (Νίκης 4, πρώτος όροφος, Σύνταγμα).

α. Ο ρόλος των δήμων και των περιφερειών στο μοντέλο διακυβέρνησης της ΕΕ και η συμβολή τους στην πολιτική της (Εκτός Σχεδίου – Νέα Ιωνία)

Στην εκδήλωση καλούν οι δημοτικές και περιφερειακές κινήσεις: Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας / Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική / Αντίσταση – Ανατροπή στην πόλη της χωματερής – Μαχόμενη Αντικαπιταλιστική Παρέμβαση στη Φυλή / Ανυπότακτη Πετρούπολη / Αριστερή Κίνηση Περιστερίου / Αριστερή Παρέμβαση Πολιτών Βύρωνα / Εκτός Σχεδίου – Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση στη Νέα Ιωνία / Εκτός των Τοιχών – Αριστερή Ριζοσπαστική Δημοτική Κίνηση στο Μαρούσι / ΜΑΡΙΔΑ – Μαχόμενη ΑΡΙστερή Δύναμη Ανατροπής Δάφνης Υμηττού / Μια Πόλη Ανάποδα – Αριστερή Παρέμβαση στους δρόμους της Νέας Σμύρνης / ΠΡΩΚΑΤ – ΠΡΩτοβουλία ΚΑΤοίκων στα Νότια / Φυσάει Κόντρα – Δημοτική Παρέμβαση στην Αγία Παρασκευή

Ελισάβετ Βαρελίδου, Ξανθούλα Μιχαήλ

Η παρούσα εργασία παρουσιάστηκε στην Αρχιτεκτονική Α.Π.Θ το Σεπτέμβρη του 2013, με επιβλέπουσα την Χ.Χριστοδούλου.

Το φαινόμενο της αστεγίας^[1] είναι ένα φαινόμενο που τις τελευταίες δεκαετίες κάνει ολοένα και πιο έντονη την παρουσία του στο αστικό τοπίο των σύγχρονων δυτικών πόλεων, και είναι γεγονός πως βρίσκεται σε έξαρση σήμερα, στην εποχή της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Μάλιστα, το συναντάμε πια σε μαζική κλίμακα και στη χώρα μας και βλέπουμε να πλήττει το ντόπιο πληθυσμό της, παρόλο που οι περιπτώσεις  στην Ελλάδα παλιότερα ήταν σχετικά λίγες και αφορούσαν κυρίαρχα το κομμάτι των μεταναστών. Οι άστεγοι σήμερα αποτελούν πραγματικότητα για τις περισσότερες πόλεις του δυτικού κόσμου, εκφράζονται και αλληλεπιδρούν με τον υπόλοιπο πληθυσμό κυρίως στο δημόσιο χώρο, επηρεάζονται από τις ακολουθούμενες πολιτικές είτε άμεσα, όταν αυτές αφορούν στην αντιμετώπιση του φαινομένου, είτε έμμεσα, όπως αυτές διαμορφώνουν το κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι, ενώ παρότι μια κυρίαρχη αντίληψη τους θέλει παθητικά «θύματα» της κοινωνίας, έχουν ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση της πόλης.

Η παρούσα εργασία, λοιπόν, πραγματεύεται το φαινόμενο της αστεγίας κάνοντας αρχικά μια πιο θεωρητική προσέγγιση, αγγίζοντας, χωρίς να φιλοδοξεί να εξαντλήσει, ζητήματα που αφορούν περισσότερο στα πεδία της ιστορίας, της κοινωνιολογίας, της οικονομίας, της ψυχολογίας ή και της φιλοσοφίας, για να καταλήξει στο χωρικό εντοπισμό του φαινομένου και να διερευνήσει αυτό που αποκαλούμε «πόλη των αστέγων». Την έκφραση αυτή δανειζόμαστε από ένα άρθρο των Cloke, May & Johnsen, που δημοσιεύτηκε το 2008, και την χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε και να διερευνήσουμε την πόλη, όπως αυτή προσλαμβάνεται και ανακατασκευάζεται από το υποκείμενο «άστεγοι», τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται διαφορετικά σε σχέση με το πώς την αντιλαμβανόμαστε εμείς, τις επαφές/συνέχειες και τις συγκρούσεις/ασυνέχειες που εμφανίζονται σε σχέση με τα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας. Τέλος, επιχειρούμε τον εντοπισμό και τη χαρτογράφηση της «πόλης των αστέγων» στη Θεσσαλονίκη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η «πόλη των αστέγων» – Θεωρητική διερεύνηση / Η περίπτωση της Θεσσαλονίκης»

Έμη Κίτσαλη

Το άρθρο που παρουσιάζεται εδώ αποτελεί εργασία που παρουσιάστηκε το Σεπτέμβριο του 2013 στο μεταπτυχιακό «Πολιτιστική Διαχείριση» του τμήματος Μέσων Επικοινωνίας και Πολιτισμού του Παντείου, στο μάθημα «Ιστορία της Τέχνης» με διδάσκουσα την Ε.Φουντουλάκη

Εισαγωγή

Ο Baudelaire στο δοκίμιο του «Ο ζωγράφος της σύγχρονης ζωής» έγραφε ότι η νεωτερικότητα είναι «το εφήμερο, το φευγαλέο, το τυχαίο, το ήμισυ της τέχνης, της οποίας το άλλο ήμισυ είναι το αιώνιο και αμετάβλητο»(1). Ο καλλιτέχνης για τον Baudelaire είναι κάποιος που μπορεί να επικεντρώσει το όραμά του στα συνηθισμένα θέματα της ζωής στην πόλη, που κατανοεί τις φευγαλέες ιδιότητές τους και εντούτοις καταφέρνει να αποσπά από την περαστική στιγμή όλα τα στοιχεία της αιωνιότητας τα οποία εμπεριέχει. Η θέση αυτή για τον ζωγράφο της σύγχρονης ζωής μοιάζει να ταιριάζει ιδιαίτερα στην περίπτωση του Georges Seurat, ο οποίος με τη φιλοδοξία του να εκμοντερνίσει την τέχνη με τη βοήθεια της επιστήμης «θα δημιουργούσε ένα νέο κλασικισμό και θα αναμόρφωνε τον ιμπρεσιονισμό, εξαλείφοντας το τυχαίο και το στιγμιαίο, διατηρώντας ταυτόχρονα τη ζωντάνια της ζωής σε υπολογισμένες φόρμες που ενσωμάτωναν διαρκή ιδεώδη»(2).

Μέσα από το έργο του Μια Κυριακή απόγευμα στο νησί La Grande Jatte (Un dimanche après-midi à l’Île de La Grande Jatte)(3), ο Seurat επικεντρώνει στα θέματα της ζωής στην πόλη και διερευνά τους τρόπους αναπαράστασης της νεωτερικής κοινωνίας και των συμπολιτών του, στο συγκείμενο της αναψυχής και του ελεύθερου χρόνου – που ήταν άλλωστε τότε το προνομιακό πεδίο του ιμπρεσιονισμού. Μέσα από αυτό όμως επιδιώκει να απεικονίσει τους συγχρόνους του με τρόπο που να τους διατηρεί στην αιωνιότητα, όπως έκανε ο Φειδίας με τους Αθηναίους στην Πομπή των Παναθηναίων(4). Η προσπάθεια του να εκφράσει με μία εικονογραφία με διαρκή χαρακτηριστικά τη νεωτερικότητα συνιστά – ανεξάρτητα από τη δική του ρητή επιδίωξη – ταυτόχρονα μια αισθητική απάντηση και έναν κοινωνικό και πολιτικό προβληματισμό. Σε περιόδους μετάβασης και έντονων κοινωνικών αλλαγών, όπως ήταν οι δεκαετίες του 1870 και 1880 για την παρισινή κοινωνία – μετά τον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο, την Κομμούνα αλλά και τον βίαιο “εκσυγχρονισμό” του αστικού χώρου που είχε προηγηθεί από τον Haussmann, την σταδιακή επικράτηση της οικονομίας της αγοράς και της κοινωνίας του θεάματος – τα έργα τέχνης αντικατοπτρίζουν, ηθελημένα ή μη, άμεσα ή έμμεσα, τις μεταβολές στις κοινωνικές αξίες. Μπορούν να αποτελέσουν, έτσι, προνομιακή αφετηρία για τη διερεύνηση του πολιτικού και τη συσχέτισή του με τις αισθητικές στρατηγικές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Georges Seurat – Un dimanche après-midi à l’ île de la Grande Jatte: Το έργο τέχνης ως αφετηρία για τη διερεύνηση του πολιτικού»

Η Ανοιχτή Συνέλευση Μηχανικών, το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών και άλλοι φορείς, καλούν την Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου, στις 3:00μμ, σε παράσταση διαμαρτυρίας στο ΔΣ του ΕΤΑΑ (Μάρνη 22), με βασικό στόχο την αποτροπή της διαβίβασης των οφειλών των μηχανικών στο ΤΣΜΕΔΕ, στο Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ) το οποίο θα επιχειρήσει να τις εισπράξει ακόμα και με κατασχέσεις.

Δείτε το έγγραφο με το οποίο ο Υπουργός «Εργασίας» Ι.Βρούτσης και ο Πρόεδρος του ΕΤΑΑ Α.Σελλιανάκης δίνουν εντολή να διαβιβαστουν επειγόντως οι οφειλές του ΤΣΜΕΔΕ στο ΚΕΑΟ εδώ.

Ακολουθεί η ανακοίνωση του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών: Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέμπτη 27/2, 3:00μμ στο ΕΤΑΑ: Όχι στο Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών και τις κατασχέσεις»

Σύμφωνα με τον ν.4152/13 οι οφειλές άνω των 5.000€ στο ΤΣΜΕΔΕ, διαβιβάζονται στο Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ), το οποίο θα τις εισπράττει με κατασχέσεις και πλειστηριασμούς! Προηγούμενη κινητοποίηση στο ΕΤΑΑ είχε σαν αποτέλεσμα την αναστολή της διαβίβασης των οφειλών. Την Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου, η ανοιχτή συνέλευση μηχανικών και άλλοι φορείς και συλλογικότητες των μηχανικών (Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών κ.λπ.) καλούν σε ολοήμερη κινητοποίηση στο ΕΤΑΑ από τις 9:00πμ με βασικά αιτήματα την άρνηση αποστολής στοιχείων στο  ΚΕΑΟ, την παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για όλους ανεξάρτητα από οφειλές, την άρση των άθλιων όρων διακανονισμού οφειλών, την επίσημη αναγνώριση των ανέργων και υπό-απασχολούμενων συναδέλφων και στήριξη τους με επίδομα ανεργίας, την μη υποχρέωση καταβολής εισφορών σε όσους δεν έχουν επαρκές εισόδημα, την γενική δραστική μείωση εισφορών και αναδρομικά, την προστασία των χαμηλόμισθων συναδέλφων, την παροχή ασφαλιστικής ενημερότητας για όλους τους μηχανικούς που δεν είναι εργοδότες και δεν οφείλουν εργοδοτικές εισφορές και την προστασία των ασφαλισμένων.

Το μέχρι στιγμής πάγωμα των αυξήσεων των εισφορών στο ΤΣΜΕΔΕ και η αναστολή της διαβίβασης των οφειλών στο ΚΕΑΟ δείχνουν ότι οι κινητοποιήσεις φέρνουν κάποια αποτελέσματα. Η παρουσία όλων μας είναι πολύ σημαντική!

Ακολουθεί κείμενο της ανοιχτής συνέλευσης μηχανικών για την κινητοποίηση της Πέμπτης: Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέμπτη 13/2, από τις 9:00πμ: Κινητοποίηση στο ΕΤΑΑ (Μάρνη 22)»

Ίων – Σπυρίδων Μαλέας, Αλεξάνδρα Μούργου

Η πρωτοτυπία της παρούσας διπλωματικής εργασίας βρίσκεται στις διαδικασίες συμμετοχικού σχεδιασμού που με επιμονή και επιτυχία ακολουθήθηκαν με στόχο τον ανασχεδιασμό του θαλάσσιου μετώπου της περιοχής της Δραπετσώνας. Ήπιες σχεδιαστικές επεμβάσεις σε αποκλειστικά δημόσιους χώρους, με σκοπό την επανοικειοποίηση της περιοχής, συγκροτούν ένα δίκτυο από εντοπισμένους «θύλακες» με χρήσεις και σε τοποθεσίες που υποδείχθηκαν σε συνεργασία με τους κατοίκους και τους συλλογικούς φορείς τους. Στο σημείο που η εργασία προχώρησε σε μικρότερη κλίμακα (στέκι νεολαίας, κέντρο πρόνοιας για άπορα παιδιά, αθλητικός εξοπλισμός και πάρκο υψηλού πρασίνου), ο σχεδιασμός πέρασε μέσα από μια τρίμηνη διαδικασία συναντήσεων και από κοινού εργασίας με μαθητές της Β’ τάξης του Γ.Ε.Λ. Δραπετσώνας.

Η εργασία παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2013 στην αρχιτεκτονική Ε.Μ.Π. με επιβλέπουσα την Ντ.Βαΐου και σύμβουλους τους Ν.Μπελαβίλα και Κ.Μωραΐτη. Η παρουσίαση με τη μορφή που εμφανίζεται εδώ, αποτελεί αναδημοσίευση από το περιοδικό «Γεωγραφίες», τεύχος 22.

Η διπλωματική εργασία αφορά στη δημιουργία ενός δικτύου δημόσιων ελεύθερων  χώρων και κτιρίων στον αστικό ιστό της Δραπετσώνας στον Πειραιά με όσο το δυνατό ηπιότερες παρεμβάσεις, δίνοντας έμφαση στην αξία χρήσης της γης. Κύριο μέλημα είναι η υπεράσπιση του δικαιώματος των κατοίκων στην πόλη. Για αυτόν ακριβώς τα λόγο, προσπαθήσαμε να συγκροτήσουμε μια μεθοδολογία διαβούλευσης και στη συνέχεια σχεδιασμού μαζί με αυτούς που θα τη ζουν, δηλαδή τους κατοίκους της. Ταυτόχρονη ανάγκη μας ήταν να γίνουμε κι εμείς ένα κομμάτι της γειτονιάς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Περπατώντας τη Δραπετσώνα με τους κατοίκους»

Ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Αττικής οργανώνει συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Α’ ΔΟΥ  Αθηνών, Αναξαγόρα 6-8 τη Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου στις 10 το πρωί. Η συγκεκριμένη ΔΟΥ, μαζί με 3 ακόμα (Πειραιά, Ηλιούπολης, Κηφισιάς) προχωρούν πιλοτικά τις ηλεκτρονικές κατασχέσεις μέσω των τραπεζών για χρέη προς την εφορία.

Παρόμοιες κινητοποιήσεις οργανώνουν και οι συλλογικότητες που συμμετέχουν στο Συντονισμό Συλλογικοτήτων Αττικής στις κατά τόπους εφορίες της περιοχής τους, όπως η συγκέντρωση από την Επιτροπή Αγώνα Κηφισιάς την Παρασκευή 31/1 9:00 π.μ. στην εφορία Κηφισιάς.

Ακολουθεί ανακοίνωση του Συντονισμού:

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι για 1.645.000 παροχές δεν πληρώθηκαν τα χαράτσια στα ακίνητα, που επιβλήθηκαν μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ (ΕΕΤΗΔΕ) για το 2011 και το 2012.  Αριθμός που μαρτυρά ότι είμαστε πολλοί. Όλοι εμείς που δεν είχαμε να τα πληρώσουμε και όλοι εμείς που αρνηθήκαμε να τα πληρώσουμε, γιατί είναι κοινωνικά άδικα και δυσβάσταχτα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δευτέρα 3/2: Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Α’ ΔΟΥ Αθηνών ενάντια στις ηλεκτρονικές κατασχέσεις»

Την Πέμπτη 16 Ιανουαρίου, στις 6:00μμ στο αμφιθέατρο του ΤΕΕ, θα πραγματοποιηθεί Γενική Συνέλευση του τμήματος Αττικής του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ. Ακολουθεί η πρόταση που καταθέτουν από κοινού η Αριστερή Κίνηση Εργαζόμενων Αρχιτεκτόνων (ΑΚΕΑ), το Νέο Κίνημα Αρχιτεκτόνων και η Συσπείρωση Αριστερών Αρχιτεκτόνων για το θέμα του ασφαλιστικού και των εισφορών που προβλέπεται να οδηγήσουν σε κατασχέσεις και πλειστηριασμούς.

Η εφαρμογή της πολιτικής της τρόικας ΔΝΤ/ΕΕ/ΕΚΤ από τις διαδοχικές μνημονιακές κυβερνήσεις, έχει ήδη οδηγήσει στην προσχεδιασμένη φτωχοποίηση ευρύτατων κομματιών της ελληνικής κοινωνίας και στην εξαθλίωση των πιο αδύναμων. Ειδικότερα στον κλάδο των μηχανικών/τεχνικών έχει οδηγήσει στην υποαπασχόληση, την ανεργία και τη μετανάστευση ένα ευρύτατο και αυξανόμενο ποσοστό συναδέλφων. Εξαιτίας της παραπάνω πολιτικής, χιλιάδες είναι αυτοί που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στο κόστος των υφιστάμενων ασφαλιστικών εισφορών και εξωθούνται εκτός επαγγέλματος, κοινωνικής ασφάλισης και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Επιπλέον, όπως είναι γνωστό, ήδη από τον Ιούνιο του 2011 έχουν ψηφιστεί ληστρικές αυξήσεις των εισφορών του ΤΣΜΕΔΕ, οι οποίες μέχρι στιγμής δεν έχουν εφαρμοστεί λόγω της πολύμορφης αντίστασης την οποία έχουν συναντήσει. Η κατάσταση αυτή θα οξυνθεί με την εφαρμογή από το 2014 της φοροληστείας στα μικρά και μεσαία εισοδήματα (φόρος 26% από το 1^ο ευρώ, κατάργηση απαλλαγών, διατήρηση της «εισφοράς αλληλεγγύης» και του τέλους επιτηδεύματος) που συνοδεύεται από το τρομοκρατικό μέτρο της ηλεκτρονικής κατάσχεσης, χωρίς ειδοποίηση, μισθών, καταθέσεων, κλπ, για όσους αδυνατούν να καταβάλουν έστω και μία δόση στην εφορία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Συνέλευση αρχιτεκτόνων Αττικής την Πέμπτη 16/1 στις 6:00μμ στο ΤΕΕ»

Ελένη Βαφειάδου

Αφετηρία του προβληματισμού του παρόντος άρθρου αποτελεί το γεγονός ότι ο ΚΕΝΑΚ, αποτελώντας αντιγραφή προτύπων από χώρες με ψυχρότερα κλίματα και μικρότερη ηλιοφάνεια, προωθεί μονομερώς την τοποθέτηση καλών κουφωμάτων, μόνωσης, λεβητών, κ.ά. αγνοώντας τις αρχές του βιοκλιματικού σχεδιασμού (περισσότερα δείτε εδώ). Συνεπώς προτείνεται μια μεθοδολογία καθορισμού βιοκλιματικών κανόνων στη διαμόρφωση των όψεων, η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει στοιχείο ενός νέου πράσινου οικοδομικού ή κτιριοδομικού κανονισμού, μακριά από έντονα κανονιστικές λογικές που περιορίζουν υπερβολικά τη σχεδιαστική έκφραση, ανάγοντας την αρχιτεκτονική σε εφαρμογή έτοιμων μορφολογικών λύσεων.

Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από το περιοδικό «αρχιτέκτονες», τεύχος 7. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σκέψεις για έναν πράσινο ΓΟΚ»

Δημήτρης Πούλιος, Ιών Σαγιάς

Η παρακάτω εισήγηση ανακοινώθηκε στο συνέδριο: “Μεταβολές και Ανασημασιοδοτήσεις του Χώρου στη Εποχή της Κρίσης”, Βόλος, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, 1-3/11/2013, σσ.337-343

Την οικονομική κρίση είναι δύσκολο να την αντιληφθείς, έγραφε πρόσφατα ένας αρθρογράφος του New Yorker (Paumgarten 2013). «Το χρέος δεν μοιάζει με τίποτα. Δεν έχει σχήμα. Αλλά με το χρόνο αφήνει ένα σημάδι. Στην Ισπανία, εμφανίστηκε αρχικά με τα άδεια σπίτια, τα μισοτελειωμένα έργα, και τις αδρανείς μηχανές. Σήμερα όλη η χώρα είναι ένα μουσείο καταδικασμένων έργων “αξιοποίησης”  – ένα σαφάρι λευκών ελεφάντων». Ακόμη πιο δύσκολο είναι να αντιληφθείς την ταχύτητα των μετασχηματισμών. Πώς, μέσα σε λιγότερο από δύο δεκαετίες η Ισπανία, γίνεται από πρότυπο αστικής αναγέννησης, μοντέλο κατάρρευσης? Τι σημαίνει άραγε αυτό για τις Αστικές Πολιτικές και τις στρατηγικές σχεδιασμού που εφαρμόστηκαν όλα τα προηγούμενα χρόνια? Είναι η σημερινή κρίση και κρίση των στρατηγικών αυτών, όπως υποστηρίζουν αρκετοί μελετητές (βλ. Arbaci & Tapada-Berteli 2012, Hatherlay 2012, Garcia 2012, Harvey 2011) ή η υπαιτιότητα βρίσκεται αποκλειστικά στην απληστία των τραπεζιτών και στην ασυδοσία των κερδοσκόπων του real estate. Για να ανιχνεύσουμε τις απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, πρέπει να δούμε την ευρύτητα του μοντέλου ανάπτυξης στο οποίο αναφερόμαστε. Η περίπτωση των Ισπανικών πόλεων, του “Barcelona Model” ή του “Bilbao Effect”,  είναι χαρακτηριστική για να περιγράψουμε μια σειρά ευρύτερων μετασχηματισμών που συνέβαιναν στις Ευρωπαϊκές πόλεις και αφορούσαν την κυριαρχία ενός αναδυόμενου τότε νεοφιλελεύθερου προτύπου και ενός Ευρωπαϊκού «τρίτου δρόμου» στο σχεδιασμό και την ανάπτυξη των πόλεων. Προσεγγίζοντας αυτά τα πρότυπα ο πρώτος στόχος είναι να θέσουμε τους προβληματισμούς αναζητώντας νέες μεθοδολογίες ανάλυσης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Sunshine & Boosterism: Αστικά τοπία της Μεσογείου, αφηγήσεις της ανάπτυξης και της κρίσης»

Ψάχνοντας την εικόνα της πόλης, αν η πόλη ανήκε και σε εκείνη*

Ιωάννα Μπαρκούτα

Η παρακάτω εισήγηση ανακοινώθηκε στο συνέδριο: «Μεταβολές και Ανασημασιοδοτήσεις του Χώρου στη Εποχή της Κρίσης», Βόλος, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, 1-3/11/2013, σσ.337-343

Ο κόσμος μας μοιάζει με έναν «κόσμο που πλημμύρισε ξαφνικά με “εκτοπισμένους ανθρώπους”» (Bauman, 2006). Αν και οι σύγχρονοι απόκληροι δεν αποτελούν φαινόμενο της εποχής μας, σήμερα, σε καιρούς οικονομικής κρίσης φαίνεται πολύ έντονα ότι «η πόλη έγινε χώρος απόρριψης ενός πλεονάζοντος πληθυσμού» (Davis, 2006). Η υπόθεση εργασίας βασίζεται στην προσπάθεια ανίχνευσης της χωρικής έκφρασης του κοινωνικού αποκλεισμού όπως αποτυπώνεται στην αφήγηση μιας άστεγης γυναίκας στην πόλη του Χαλανδρίου την εποχή της κρίσης.  Μέσω συνεντεύξεων, θα επιχειρηθεί να αναδειχθούν οι «στιγματισμένοι χώροι» που αναπαράγονται και παράγουν τον κοινωνικό αποκλεισμό (Βρυχέα, 2009), συγκροτώντας μια αρχιτεκτονική που δομείται άλλοτε με όρους ήττας και άλλοτε με όρους διεκδίκησης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η άστεγη και η πόλη»

Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά των φετινών εκλογών του ΤΕΕ ήταν η αυξημένη συσπείρωση των μηχανισμών των καθεστωτικών δυνάμεων, που απ’ ότι φαίνεται θα τους επιτρέψει να συνεχίσουν να διοικούν με τον γνωστό τρόπο και τις απαραίτητες προσαρμογές το επιμελητήριο. Όμως στην ουσία η νίκη τους αυτή είναι υπονομευμένη, καθώς η υψηλή και αυξημένη αποχή, το πλήθος των λευκών και των άκυρων και η εμφανώς μεγαλύτερη αποχή των νέων και των ανέργων από τις εκλογές, εντείνουν την απαξίωση συνολικά του μηχανισμού του ΤΕΕ και την απονομιμοποίησή του σαν «εκπροσώπου όλων των μηχανικών» (αναλυτικά τα αποτελέσματα εδώ). Η σχετική άνοδος των δυνάμεων της αριστεράς είναι θετική αλλά από μόνη της δεν αποτελεί απάντηση στα προβλήματα. Είναι πλέον φανερό ότι η άμεση και ανακαία υπεράσπιση των δικαιωμάτων κύρια των εργαζόμενων και άνεργων μηχανικών, δεν περνάνε από την κατάληψη και τη διαχείριση του ΤΕΕ από τις δυνάμεις της αριστεράς αλλά από την υπέρβασή του με μορφές οργάνωσης πιο αμεσοδημοκρατικές, που θα αφήνουν πίσω τη νομή εξουσίας, τη μεσολάβηση συμφερόντων, τη διαχείριση της μιζέριας και τη διαταξικότητα που χαρακτηρίζει το τεχνικό επιμελητήριο. Η μάχη ενάντια στους πλειστηριασμούς και στις κατασχέσεις για χρέη στο ΤΣΜΕΔΕ που έρχονται με το νέο χρόνο, είναι η πρώτη που έχουμε να δώσουμε και η οργάνωσή της είναι επείγουσα.

Την Κυριακή 24 Νοεμβρίου πραγματοποιούνται σε όλη την Ελλάδα οι εκλογές του ΤΕΕ για την Αντιπροσωπεία, τις Επιστημονικές Επιτροπές και τα Πειθαρχικά Συμβούλια. Ως Αριστερή Κίνηση Εργαζόμενων Αρχιτεκτόνων συμμετέχουμε στις εκλογές της Επιστημονικής Επιτροπής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών.

Οι εκλογές ξεκινάνε στις 8:00πμ και οι κάλπες κλείνουν στις 7:00μμ. Κάθε μέλος του ΤΕΕ έχει τη δυνατότητα να ψηφίσει ακόμα και αν ΔΕΝ έχει εξοφλήσει τις συνδρομές του στο ΤΕΕ. Δικαίωμα ψήφου δεν έχουν όσοι νέοι δεν έχουν γραφτεί στο ΤΕΕ, όσοι έχουν διαγραφεί και όσοι είναι συνταξιούχοι, όμοτιμα μέλη, κ.λπ.

Οι εκλογές θα γίνουν στην Αθήνα στο ποδηλατοδρόμιο του ΟΑΚΑ (δείτε εδώ αναλυτικές οδηγίες πρόσβασης), στη Θεσσαλονίκη στο περίπτερο 16 της HELEXPO και στις πρωτεύουσες των Νομών (αναλυτικότερα δείτε εδώ). Αξίζει να σημειωθεί ότι μπορεί κανείς να ψηφίσει στην πόλη της οποία βρίσκεται, ακόμα και αν δεν έχει τυπικά εκεί την «έδρα» του. Σε κάθε περίπτωση θα χρειαστεί την αστυνομική του ταυτότητα ή το δελτίο μέλους ΤΕΕ ή διαβατήριο ή άδεια οδήγησης.

Το ψηφοδέλτιο της Αριστερής Κίνησης Εργαζόμενων Αρχιτεκτόνων:

1)Αθανασοπούλου-Βαφειάδου Αντωνία
2)Βιτοπούλου Αθηνά
3)Βλάση Αναστασία
4)Βουρεκάς Κωνσταντίνος
5)Καπιτσίνης Νικόλαος
6)Παπαγκίκας Γεώργιος
7)Σπανού Δήμητρα
8)Χάγιου Αικατερίνη (Κάτια)

Ακολουθεί η διακήρυξη της Αριστερής Κίνησης Εργαζόμενων Αρχιτεκτόνων: Συνεχίστε την ανάγνωση του «Διακήρυξη και ψηφοδέλτιο της ΑΚΕΑ για τις εκλογές της Επιστημονικής Επιτροπής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΤΕΕ την Κυριακή 24/11»

Κωστής Μασούρας

Αν το μεταπολεμικό κοινωνικό συμβόλαιο μπορούσε να πάρει κάποια υλική μορφή, αυτή θα μπορούσε να είναι ένα οικοδομικό γιαπί. Λίγα οικονομικοκοινωνικά μορφώματα συμπυκνώνουν και αποτυπώνουν με τόση πληρότητα κι ενάργεια τους βασικούς όρους του κεφαλαιοκρατικού συμβολαίου, όπως συμβαίνει στην οικοδομή: Τον καταμερισμό χειρωνακτικής και διανοητικής εργασίας, το κέρδος ως άμεση δυνατότητα που παρέχει η ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και της γης, τη λειτουργία της γαιοπροσόδου, την κατακόρυφη διάρθρωση και την ιεραρχία της παραγωγικής διαδικασίας, τους όρους παρεμβολής της τεχνολογικής εξέλιξης στις παραγωγικές σχέσεις και το προϊόν της εργασίας, ακόμη και τη λειτουργία του «έθνους”. Στην οικοδομή αποκαλύπτεται σε όλη του τη γύμνια και την καθαρότητα, αυτό που στη σύγχρονη ιστορική συγκυρία συντηρείται συγκεκαλυμμένο: Η ύπαρξη και η διάκριση των κοινωνικών τάξεων, η αλληλοπλοκή και η μεταξύ τους διαπάλη, αλλά και η αλλοτρίωση της εργατικής τάξης με το προϊόν της εργασίας της, μέσα στο διαρκή αγώνα για την επιβίωση της.

Ιδιαίτερα στην Ελλάδα, ο κεντρικός χαρακτήρας που έλαβε η οικοδομική δραστηριότητα στην οικονομική και ζωή του τόπου, κατέστησε την οικοδομή βασικό δέκτη και δείκτη των μεταβολών σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο. Πριν λίγα χρόνια λοιπόν, η οικοδομή μας αποκάλυψε έναν ακόμη, σχεδόν απωθημένο και αποσιωπημένο, άγραφο κανόνα του κεφαλαιοκρατικού κοινωνικού συμβολαίου: Την “κρίση” και αυτόν που καλείται να την πληρώσει. Την πενταετία 2008-2012 η οικοδομική δραστηριότητα στην κατασκευή νέου οικοδομικού αποθέματος μειώθηκε κατά 80% ακριβώς (από 77,85 εκατ. κ.μ. το 2007 σε 15,57 εκατ. κ.μ το 2012), ενώ προσδιορισμένη στην ανέγερση νέων οικοδομών η μείωση έφτασε στο 84,7% (από 62,83 εκατ. κ.μ. το 2007 σε 9,58 εκατ. κ.μ. το 2012). Τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αποδεικνύουν ότι το 2013 η καθοδική πορεία της οικοδομικής δραστηριότητας συνεχίστηκε με ακόμη μεγαλύτερη μείωση του εκτελούμενου οικοδομοτεχνικού έργου. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, εκτιμάται ότι από το 2008 πάνω 200.000 θέσεις εργασίας στον κλάδο έχουν χαθεί. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Για την «κρίση στην οικοδομή»: η πτώση του εθνικού τοτέμ της ελληνικής οικονομίας»

Για τις εκλογές της Επιστημονικής Επιτροπής Ειδικότητας Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΤΕΕ

Η Αριστερή Κίνηση Εργαζόμενων Αρχιτεκτόνων (ΑΚΕΑ) συγκροτήθηκε το 2011, κυρίως από νέους απόφοιτους των αρχιτεκτονικών σχολών, με αναφορά στα σχήματα της ΕΑΑΚ και στόχο την παρέμβαση στον ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ και όχι μόνο. Συμμετέχουμε στο Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών και στην ανοικτή συνέλευση μηχανικών, με στόχο την συλλογική υπεράσπιση των αναγκών και των δικαιωμάτων μας σαν εργαζόμενοι και άνεργοι αρχιτέκτονες. Η σημερινή κατάσταση που διαμορφώνει η ανεργία, η υποαπασχόληση, οι εισφορές του ΤΣΜΕΔΕ που μας πετάνε εκτός κοινωνικής ασφάλισης, οι τακτοποιήσεις αυθαιρέτων σαν μοναδικό (σχεδόν) πεδίο επαγγελματικής ενασχόλησης κ.λπ. δεν μας χωράνε. Θα μείνουμε εδώ και θα τους ανατρέψουμε!   

Η γενικότερη πολιτική και κοινωνική κατάσταση στο πλαίσιο της οποίας διεξάγονται φέτος οι εκλογές του ΤΕΕ, είναι γνωστή και τη βιώνει κάθε ένας από εμάς που προσπαθεί να ζήσει από τη δουλειά του. Χαρακτηρίζεται από τα τεράστια ποσοστά ανεργίας, την υποαπασχόληση, την ετεροαπασχόληση και τη μετανάστευση νέων στο εξωτερικό για την εξεύρεση καλύτερων εργασιακών όρων. Οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα αντιμετωπίζουν τη ραγδαία χειροτέρευση των όρων και των αποδοχών εργασίας, τις καθυστερήσεις στην πληρωμή δεδουλευμένων και τον φόβο της απόλυσης. Οι αυτοαπασχολούμενοι την μείωση του αντικείμενου της εργασίας που συχνά περιορίζεται σε τακτοποιήσεις αυθαιρέτων, ενεργειακές επιθεωρήσεις και άδειες λειτουργίας και ταυτόχρονα την υπερφορολόγηση και την προσπάθεια επαγγελματικής εξόντωσης. Οι δημόσιοι υπάλληλοι μία επικοινωνιακή προσπάθεια πλήρους απαξίωσης, συνεχείς μειώσεις μισθών και πλέον τον φόβο της διαθεσιμότητας – απόλυσης. Οι εργαζόμενοι στον χώρο της εκπαίδευσης και της έρευνας την προσπάθεια των διαδοχικών μνημονιακών κυβερνήσεων να διαλύσουν τη δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση, στερώντας το μέλλον όχι μόνο από τους εργαζόμενους σε αυτή αλλά και από τη νέα γενιά.

Πάνω από όλα η σημερινή κατάσταση για όλους μας χαρακτηρίζεται από την ψηφισμένη και επαπειλούμενη ληστρική αύξηση των εισφορών στο ΤΣΜΕΔΕ, που ήδη στερεί σε μεγάλο ποσοστό μηχανικών την κοινωνική ασφάλιση, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη αλλά και την πρόσβαση στο επάγγελμα. Ήδη σημαντικό ποσοστό των νεότερων συναδέλφων αποφεύγουν να εγγραφούν στο ΤΕΕ για να γλυτώσουν τις εισφορές του ΤΣΜΕΔΕ, ακυρώνοντας (προσωρινά) τις σπουδές και τις εργασιακές δυνατότητές τους. Αν τους αφήσουμε, μας ετοιμάζουν τα χειρότερα: από τη νέα χρονιά τα χρέη άνω των 5.000€ στο ΤΣΜΕΔΕ μεταβιβάζονται στο «Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών» το οποίο θα επιχειρήσει να τα εισπράξει με πλειστηριασμούς, κατασχέσεις ακίνητης περιουσίας κ.λπ.! (βλ. ν.4172/13, αρθ.101). Συνεχίστε την ανάγνωση του «ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΛΟΙ! Με τις κινητοποιήσεις των εργαζόμενων και των άνεργων, ενάντια στις κυβερνήσεις, στην τρόικα ΔΝΤ/ΕΚΤ/ΕΕ και στο καθεστωτικό ΤΕΕ»

Αναστασία Βλάση, Αγγελική Δεμερτζή, Σοφία Θεοδωράκη, Αλέξης Ιωάννου, Εύα Καραγκιοζίδου, Κώστας Νάσης, Ευαγγελία Παπατζανή, Δημοσθένης Χούπας 

Η παρακάτω εισήγηση ανακοινώθηκε στο συνέδριο: «Μεταβολές και Ανασημασιοδοτήσεις του Χώρου στην Εποχή της Κρίσης», Βόλος: Τμήμα Αρχιτεκτόνων Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, 1-3/11/2013, σσ.55-62

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Το κέντρο της πόλης υπήρξε ιστορικά ο φυσικός χώρος έκφρασης του Πολιτικού ως διαδικασίας και δραστηριότητας από τα κάτω. Το κέντρο της Αθήνας ειδικότερα αποτέλεσε το κατεξοχήν πεδίο εκδίπλωσης των πολιτικών γεγονότων στη σύγχρονη ελληνική ιστορία.

Οι κοσμοθεωρητικές μετατοπίσεις των τελευταίων δεκαετιών ωστόσο, μεταβάλουν τη σχέση Πολιτικού και αστικού χώρου. Το Πολιτικό, από κεντρικό στοιχείο της κοινωνικής ζωής μεταπίπτει σε μια ακόμη παράμετρό της, συρρικνώνεται και γίνεται ακτιβισμός. Ταυτόχρονα, το κέντρο της πόλης παύει να αποτελεί τη μεγάλη χοάνη (τόπο) όπου εκδηλώνονται οι κοινωνικές δυναμικές και μετατρέπεται σε υποδοχέα των πολιτικών δράσεων.

Στην ελληνική πραγματικότητα της κρίσης, η έκφραση του φαινομένου αυτού αποκτά νέα ποιότητα και ένταση. Με το χαρακτήρα πολεμικής, ο κυρίαρχος λόγος καθιστά το Πολιτικό ως δραστηριότητα ανταγωνιστική στην οικονομία και ευθέως αντίθετη με την κοινωνική ειρήνη και ασφάλεια. Οι πολιτικές εκδηλώσεις εντάσσονται στην ευρύτερη “παθογένεια του κέντρου της πόλης”, ενώ νέες αξίες αναδύονται: ευταξία, δημόσια υγεία, ασφάλεια επενδύσεων. Συμπληρωματικά, η συνθήκη διαχείρισης της κρίσης εισάγει στο κέντρο της Αθήνας νέες αποτρεπτικές και κατασταλτικές πρακτικές.

Το πλέγμα αυτό ρητορικής και επεμβάσεων συντείνει τελικά στην άρση του τόπου έκφρασης του Πολιτικού, δηλαδή της χωρικής του διάστασης και αποτελεί ουσιαστικά απόπειρα κατάργησης των πολιτικών εκδηλώσεων στο κέντρο της πόλης.

Η παρούσα μελέτη διερευνά τις νέες σημασιοδοτήσεις που λαμβάνουν ο αστικός χώρος και το Πολιτικό, εξετάζει τον εξοβελισμό του Πολιτικού από το κέντρο της Αθήνας και αποπειράται να αναλύσει τις μεταβολές στη σχέση πόλης – Πολιτικού υπό την επίδραση των κυρίαρχων ιδεολογημάτων και στάσεων στη συγκυρία της κρίσης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πόλη – πολιτικό, κυρίαρχος λόγος και πρακτικές στη συγκυρία της κρίσης»

Σοφία Τσάδαρη

H παρακάτω εισήγηση ανακοινώθηκε στο συνέδριο: «Μεταβολές και Ανασημασιοδοτήσεις του Χώρου στην Εποχή της Κρίσης», Βόλος: Τμήμα Αρχιτεκτόνων Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, 1-3/11/2013, σσ.514-521

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Η οικονομική κρίση ως διεθνές φαινόμενο αποκτάει συγκεκριμένες αποτυπώσεις σε κάθε τόπο. Ειδικές συνθήκες σε κάθε χώρα, πόλη ή μια περιοχή της καθορίζουν σε σημαντικό βαθμό τους τρόπους τοπικής έκφρασης ευρύτερων μεταλλαγών. Η μελέτη αυτής της μοναδικής σχέσης ή αλλιώς της γενεαλογίας των φαινομένων της κρίσης στον χώρο προϋποθέτουν την ανάπτυξη και χρήση συγκεκριμένων μεθοδολογικών εργαλείων και πρακτικών έρευνας. Εδώ χρησιμοποιούμε την επιτόπια παρατήρηση και την επαφή με προνομιακούς πληροφορητές για την καταρχήν κατανόηση και απόδοση των όσων συμβαίνουν στον Ελαιώνα σήμερα, μια περιοχή που χαρακτηρίζεται ως «πίσω αυλή» ή ως «ευκαιρία». Ξεκινώντας από το παρόν θα βαδίσουμε προς τα πίσω για να ξετυλίξουμε το κουβάρι ενός παρελθόντος θεσμικής αστοχίας και αδυναμίας σχεδιασμού στην εποχή που ακολουθεί τη δεκαετία του 1980. Η μελέτη ποσοτικών δεδομένων για τις επιχειρήσεις ανά κλάδο και στοιχεία για την πορεία της αγοράς ακινήτων επιχειρούν να ενισχύσουν τα επιχειρήματα για ορισμένες από τις όψεις της κρίσης στην περιοχή. Οφείλουμε να καταλάβουμε τι και πώς συμβαίνει στην πόλη αν υπάρχει πιθανότητα να συμβάλλουμε σε μια εναλλακτική προοπτική για αυτήν και τους κατοίκους της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αστικοί μετασχηματισμοί στην εποχή της κρίσης. Μελέτη περίπτωσης: ο Ελαιώνας της Αθήνας»

Κώστας Βουρεκάς

Παρουσιάζουμε την παρακάτω εισήγηση, όπως ανακοινώθηκε στο συνέδριο: «Μεταβολές και Ανασημασιοδοτήσεις του Χώρου στην Εποχή της Κρίσης», Βόλος: Τμήμα Αρχιτεκτόνων Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, 1-3/11/2013, σσ.79-86

Η προβαλλόμενη ανάγκη εξυπηρέτησης του εξωτερικού δημόσιου χρέους και της πάση θυσία προσέλκυσης επενδύσεων σαν απάντηση στην κρίση, έχουν οδηγήσει στην έκδοση πληθώρας νόμων με χωρική διάσταση. Στο επίπεδο του χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού, ο νόμος 3986/11 που αφορά την ιδιωτική περιουσία του κράτους που μεταβιβάζεται στο ΤΑΙΠΕΔ, οδηγεί στην κατάρτιση σχεδίων χρήσεων γης νέου τύπου, με την έγκριση των Ειδικών Σχεδίων Χωρικής Ανάπτυξης Δημόσιων Ακινήτων (ΕΣΧΑΔΑ), τα οποία μπορεί να εξειδικεύονται με αποφάσεις «χωροθέτησης επενδυτικού σχεδίου» και να καταλήγουν στην παροχή ενός νέου εμπράγματου δικαιώματος, του «δικαιώματος επιφανείας».

Στα παραπάνω διαβάζουμε την ανάδυση ενός νέου συστήματος σχεδιασμού. Επιπλέον, εξετάζεται το ερώτημα ποιες μπορεί να είναι οι πιθανές χωρικές επιπτώσεις αυτού του νέου υποδείγματος και ποιες οι διαφορές του από το συμβατικό πλαίσιο σχεδιασμού, όπως αυτό ορίζεται από τον ν.2508/97. Ελλείψει υλοποιημένων έργων, εκτός από τα κείμενα της νομοθεσίας, γίνεται αναφορά στη βιβλιογραφία, στις σχετικές μελέτες που βρίσκονται σε πιο προχωρημένο στάδιο (Κασσιώπη Κέρκυρας, Αφάντου Ρόδου, Παλιούρι Χαλκιδικής) και την περίπτωση του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού, η αξιοποίηση του οποίου διέπεται από τον ειδικό νόμο 4062/12. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλλαγές στο σύστημα χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού στην Ελλάδα της κρίσης»

Το βιβλίο του Μάνου Σκούφογλου «κρίση, χαρτογραφήσεις του καπιταλισμού και η επιστροφή του χρόνου» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΨΜ με πρόλογο της Μαρίας Μαντουβάλου. Το βιβλίο βασίζεται στη διπλωματική εργασία του συγγραφέα στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού προγράμματος Αρχιτεκτονική – Σχεδιασμός του Χώρου, κατεύθυνση Πολεοδομίας – Χωροταξίας, της Σχολής Αρχιτεκτόνων μηχανικών ΕΜΠ, απόσπασμα της οποίας είχαμε δημοσιεύσει εδώ. Επιβλέποντες καθηγητές ήταν ο Ίων Σαγιάς και η Μαρία Μαντουβάλου. Η εργασία παρουσιάστηκε το καλοκαίρι του 2011. Έκτοτε, κάποια κεφάλαια προστέθηκαν και κάποια άλλα αναθεωρήθηκαν. Ακολουθεί ο πρόλογος του συγγραφέα:

Αφετηρία της εργασίας ήταν η σκέψη ότι η γεωγραφία, η κατανόηση του χώρου, δεν μπορεί να αγνοήσει ένα γεγονός της εμβέλειας και της ιστορικής σημασίας της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, ούτε να το ενσωματώσει απλώς σαν μια παράμετρο στις επιμέρους μελέτες περίπτωσης, που αποτελούν σήμερα τον ακαδημαϊκό κανόνα. Αν αρκεστεί κανείς σε αυτό, συνεχίζοντας κατά τα άλλα να κάνει business as usual, τότε σημαίνει είτε ότι αδιαφορεί, στην καλύτερη περίπτωση, είτε ότι έχει κάποιο λόγο να αποφεύγει το πραγματικό ερώτημα, στη χειρότερη. Και το ερώτημα σε αυτή την περίπτωση δεν είναι πώς μπορούν η γεωγραφία και, ευρύτερα, η μελέτη του χώρου να ενσωματώσουν τα φαινόμενα που εκτυλίσσονται εν μέσω της κρίσης στην μεθοδολογία και τις αφηγήσεις τους, αλλά πώς θα πρέπει οι ίδιες να αναμορφωθούν, στο βαθμό που και το αντικείμενό τους, ο χώρος, μεταμορφώνεται, αν δε θέλουν να χάσουν κάθε επαφή με την πραγματικότητα. Είναι κανείς υποχρεωμένος σε αυτές τις συνθήκες να επιστρέψει στις μεγάλες αφηγήσεις και στον αναγωγικό τρόπο σκέψης, ακόμα και με το κόστος μιας αρκετά μεγάλης αφαίρεσης, το οποίο, άλλωστε, είναι μικρότερο από το να χαθεί το δάσος πίσω από το δέντρο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κρίση, χαρτογραφήσεις του καπιταλισμού και η επιστροφή του χρόνου»

Ανοιχτή συνέλευση το Σάββατο 19 Οκτωβρίου, στις 12 το μεσημέρι, στο θεατράκι της πλατείας Ελευθερίας (Κουμουνδούρου). Αναδημοσιεύουμε από τους encounter Athens

Κάλεσμα σε κοινή δράση: Η κατοικία είναι δικαίωμα – Όχι εμπόρευμα

Βιώνουμε σήμερα μια εντεινόμενη στεγαστική κρίση. Όλο και περισσότεροι κάτοικοι δυσκολεύονται να διασφαλίσουν το αναφαίρετο δικαίωμά τους σε αξιοπρεπείς συνθήκες κατοικίας και ποιότητας ζωής, αντιμετωπίζοντας καθημερινά τον κίνδυνο να βρεθούν στο δρόμο για χρέη προς τις τράπεζες, το δημόσιο ή τους ιδιοκτήτες της κατοικίας τους. Όλο και περισσότεροι ενοικιαστές αδυνατούν να ανταποκριθούν ακόμη και στα μειωμένα ενοίκια, ιδιοκτήτες δεν μπορούν να πληρώσουν τις δόσεις του δανείου ή τους αυξημένους φόρους, νοικοκυριά δεν μπορούν να καλύψουν τα πάγια λειτουργικά έξοδα διαβίωσης, νέοι άνθρωποι αναγκάζονται να επιστρέψουν στην κατοικία των γονιών τους, οικογένειες στριμώχνονται σε ακατάλληλα σπίτια, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι ζουν σε κακές συνθήκες ή στο δρόμο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σάββατο 19 Οκτωβρίου: Δράση για το δικαίωμα στην κατοικία και την πόλη»