Συντονισμός για τη Στέγαση: Διεθνείς Ημέρες Δράσης για την Κατοικία-Κινητοποίηση 27/3 στα Προσφυγικά της Λ. Αλεξανδρας

Εδώ μπορείτε να βρείτε το σχετικό event στο facebook.

Διεθνείς Ημέρες Δράσης για τη Στέγαση, 23-29 Μαρτίου

Συγκέντρωση στην Αθήνα, Παρασκευή 27 Μαρτίου, 18:00, στη Λ. Αλεξάνδρας, μπροστά στα Προσφυγικά

Η κατοικία είναι δικαίωμα, όχι εμπόρευμα!

Το φετινό κάλεσμα για τη διεθνή ημέρα δράσης για το δικαίωμα στη στέγη, μας βρίσκει σε μια από τις πιο άγριες συνθήκες επίθεσης στους//ις εργαζόμενους/ες και τα πληττόμενα κοινωνικά στρώματα, από έναν παγκόσμιο μιλιταριστικό καπιταλισμό.

Πόλεμοι και ξεσπιτωμένοι/ες πρόσφυγες/ισσες, χιλιάδες άνθρωποι στη Γάζα που ζουν στα ερείπια των βομβαρδισμών, χιλιάδες ακίνητα στα χέρια κερδοσκόπων από την άγρια εκμετάλλευση του χώρου, αλλά και κλεμμένα από τους ανθρώπους μέσω του τοκογλυφικού δανεισμού που στη συνέχεια χρησιμοποιούνται για ένα νέο κύκλο κερδοφορίας. Απρόσιτα ενοίκια και μηδενικές πολιτικές κοινωνικής κατοικίας.

Όλα αυτά τα ζούμε και στην Ελλάδα με ζοφερό τρόπο, καθώς είμαστε μια χώρα στις πρώτες θέσεις του στεγαστικού κόστους σε σχέση με το εισόδημα που πολλές φορές ξεπερνάει και το 50%.

Η κρίση στέγης εκφράζεται με πολλούς τρόπους: ενοίκια που δύσκολα μπορείς να πληρώσεις, αδυναμία πρόσβασης σε ιδιόκτητη στέγη, πλήθος νοικοκυριών απειλούμενα από πλειστηριασμούς και εξώσεις λόγω της υπερχρέωσης. Οι πολιτικές κατοικίας σχεδόν ανύπαρκτες, οριακά ανακουφίζουν τις πιο ακραίες περιπτώσεις, ενώ οι επιδοματικές πολίτικες, πενιχρές και αυτές, συμβάλουν στη διατήρηση των υψηλών ενοικίων. Συνολικά, η ανυπαρξία δημόσιου ελέγχου των τιμών (με μέτρα όπως πλαφόν ενοικίου, ενοικιοστάσιο κ.λπ.) σε συνδυασμό με την κατακόρυφη αύξηση της τουριστικοποίησης και της βραχυχρόνιας μίσθωσης, οξύνουν την κρίση στέγης.

Οι πολιτικές της ΕΕ, σε συνδυασμό με τη χρηματιστικοποίηση της κατοικίας, την έλλειψη προστασίας ενοικιαστών και κατοικίας, είχαν ως άμεσο αποτέλεσμα την αύξηση των ενοικίων και τον επιθετικό εξευγενισμό πολλών γειτονιών. Οι πρόσφατα εξαγγελλόμενες πολιτικές της ΕΕ για την «προσιτή» κατοικία δεν είναι παρά μια ακόμα ένεση στον κατασκευαστικό τομέα, με εξαγγελία κατασκευής 650.000 κατοικιών ανά έτος ανά την ΕΕ, ενισχύοντας όμως το πρόβλημα της χρηματιστικοποίησης της κατοικίας, αλλά και το περιβαλλοντικό πρόβλημα που δημιουργεί η κατασκευή νέων κτιρίων. Πρόκειται για μία προσπάθεια ανανέωσης της συμμαχίας με τα μεσοστρώματα, που και αυτά πλήττονται πλέον από την κρίση στέγης. Η κλιματική δικαιοσύνη σημαίνει κοινωνική δικαιοσύνη, χωρίς εκτοπισμούς, με δικαίωμα στην στέγη.

Τα εξ αυτού προγραμματισμένα στην Ελλάδα προγράμματα «Σπίτι μου 2» και «Κοινωνική Αντιπαροχή», κινούνται στους ίδιους άξονες, εστιάζοντας ελάχιστα στην κάλυψη των πραγματικών στεγαστικών αναγκών.

Χαρακτηριστικό και προκλητικό παράδειγμα της αντίληψης για τις πολιτικές για την κοινωνική κατοικία στην Ελλάδα αποτελεί και η πρόσφατα ανακοινωμένη απόφαση της εκκένωσης της κοινότητας των κατειλημμένων προσφυγικών στην Λ. Αλεξάνδρας, με πρόσχημα τη δημιουργία «κοινωνικής» κατοικίας. Την ίδια στιγμή που εκατοντάδες χιλιάδες ακίνητα παραμένουν κλειστά, η επίθεση στα προσφυγικά δεν είναι παρά μια εκδικητική πράξη ενάντια σε μια κοινότητα που δημιουργεί καθημερινά έναν άλλο τρόπο ζωής και εγγυάται στη στέγη για εκατοντάδες ανθρώπους.

Η κρίση στέγης δεν είναι ένα περιστασιακό γεγονός. Η σταδιακή μετατροπή της στέγης από κοινωνικό αγαθό σε εμπόρευμα και από εμπόρευμα σε χρηματιστηριακό προϊόν, έχει φέρει τα αποτελέσματα που ζούμε σήμερα.

Φέτος, στις διεθνείς ημέρες δράσης για τη στέγαση, ενώνουμε τη φωνή μας και τους αγώνες μας με όλα αυτά τα κινήματα και διεκδικούμε:

• Έλεγχο στα ενοίκια και προστασία των ενοικιαστών/τριων από τις εξώσεις.
• Προστασία της πρώτης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς και τις εξώσεις που ακολουθούν, με μέτρα όπως το ακατάσχετο της πρώτης κατοικίας. Κατάργηση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Κούρεμα δανείων.
• Εργατική, κοινωνική, φοιτητική κατοικία για την κάλυψη όλων των αναγκών.
• Έλεγχο στην εξάπλωση της τουριστικοποίησης της πόλης.
• Παραγωγή κοινωνικής κατοικίας με την επανάχρηση των χιλιάδων κενών ακινήτων.

Φέτος στις διεθνείς ημέρες δράσης για τη στέγαση ενώνουμε τη φωνή μας με την κοινότητα των κατειλημμένων προσφυγικών και διεκδικούμε:

Τα προσφυγικά στα χέρια αυτών που τόσα χρόνια ζουν εδώ, συντηρούν το χώρο και οργανώνουν αλληλέγγυα τη ζωή τους.

Όλες /οι/α στη συγκέντρωση, Παρασκευή 27/3, 18:00, στη Λ. Αλεξάνδρας μπροστά στα προσφυγικά.