Πραγματοποιήθηκε η 1η Συνάντηση Νέων Αρχιτεκτόνων

OLYMPUS DIGITAL CAMERAΜε επιτυχία ολοκληρώθηκε η πρώτη συνάντηση νέων αρχιτεκτόνων στον ξενώνα Στάμου Στούρνα στην Άλλη Μεριά Πηλίου, που διοργανώθηκε από την ΑΚΕΑ και φοιτητικά σχήματα της ΕΑΑΚ στις αρχιτεκτονικές σχολές και στο τμήμα χωροταξίας του Βόλου. Στους σχεδόν εκατό συμμετέχοντες που παρακολούθησαν ή έλαβαν μέρος στις εκδηλώσεις και στις συναυλίες του τριήμερου, εκπροσωπήθηκαν τόσο οι νέοι αρχιτέκτονες, όσο και φοιτητές από όλες οι αρχιτεκτονικές σχολές, εκτός από την αρχιτεκτονική Χανίων που αντιμετωπίζει τις προσπάθειες της πρυτανείας του Πολυτεχνείου Κρήτης να την μεταφέρει στο campus του ιδρύματος έξω από τον αστικό ιστό. Συνέχεια

Πρόγραμμα εκδηλώσεων 1ης Συνάντησης Νέων Αρχιτεκτόνων

Αφίσα του προγράμματος εκδηλώσεων της 1ης Συνάντησης Νέων Αρχιτεκτόνων στον Ξενώνα Στάμου Στούρνα, 23 - 25 Αυγούστου.

Αφίσα του προγράμματος εκδηλώσεων της 1ης Συνάντησης Νέων Αρχιτεκτόνων στον Ξενώνα Στάμου Στούρνα, 23 – 25 Αυγούστου.

Η πρώτη Συνάντηση Νέων Αρχιτεκτόνων στον ξενώνα Στάμου Στούρνα στην Άλλη Μεριά Πηλίου είναι γεγονός και το πρόγραμμα εκδηλώσεων που καταλήχθηκε μετά από πολλές συζητήσεις καλύπτει ολόκληρο το τριήμερο από την Παρασκευή 23 έως και την Κυριακή 25 Αυγούστου.

Όσοι συμμετάσχουν θα πρέπει να φέρουν μαζί τους ότι πιστεύουν ότι θα τους χρειαστεί σε ένα κάμπινγκ, καθώς μέσα στο κτίριο του ξενώνα θα φιλοξενηθούν μόνο όσοι το έχουν ανάγκη, όπως οικογένειες με παιδιά, μεγαλύτερες ηλικίες κ.λπ. Για οποιαδήποτε ανάγκη επικοινωνίας υπάρχει το τηλέφωνο 6944206045 ή το e-mail akea2011@rocketmail.com.  Για να φτάσει κανείς στον ξενώνα, στην Άλλη Μεριά Πηλίου, πιθανόν να βοηθηθεί από τον χάρτη που ανοίγει εδώ. Συνέχεια

1η Συνάντηση Νέων Αρχιτεκτόνων στον Ξενώνα «Στάμου Στούρνα», Άλλη Μεριά Πηλίου, 23-25 Αυγούστου 2013

Synantisi4σε στυλ «να μην ξεχνιόμαστε» …

…γιατί η πιο σύγχρονη τάση στην Αρχιτεκτονική είναι μάλλον η υποχρέωση να ξεχνάμε και να ξεχνιόμαστε:

Ως φοιτητές Αρχιτεκτονικής τείνουμε να ξεχάσουμε ότι η Αρχιτεκτονική – εκτός από αντικείμενο σπουδών και μία ενδιαφέρουσα ενασχόληση – είναι κυρίως ένα αντικείμενο εργασίας. Αλλά και να ξεχάσουμε τι σημαίνουν δωρεάν σπουδές, επειδή δεν πληρώνουμε (ακόμη) στην είσοδο των Σχολών μας, όπως κάνουμε για τα απαιτούμενα υλικά, τις μεταφορές, τη σίτιση και τη στέγασή μας. Να ξεχάσουμε τι σημαίνουν πανεπιστημιακά ιδρύματα που ανταποκρίνονται στις ανάγκες των αρχιτεκτονικών σπουδών σε όλα τα επίπεδα.

Ως απόφοιτοι Αρχιτεκτονικής τείνουμε να ξεχάσουμε αυτό που σπουδάσαμε, θεωρώντας ως συνήθη κατάληξη των σπουδών την ανεργία και ως «επαγγελματική αποκατάσταση» οποιαδήποτε απασχόληση σε κάθε είδους «πόστο», με μισθούς πείνας και ξεχασμένα εργασιακά δικαιώματα, ή ακόμα χειρότερα τις κάθε είδους πρακτικές ασκήσεις και δοκιμαστικές περιόδους, ακόμα και απλήρωτοι, χάριν της προϋπηρεσίας. Και να ξεχάσουμε όλο εκείνο τον πλούτο των συζητήσεων, των προσωπικών και συλλογικών αναζητήσεων και των αγωνιστικών παρακαταθηκών από τα «φοιτητικά», λες και τα περάσαμε ως φυσικό σύμπτωμα μίας μετεφηβικής ασθένειας.

Σε μία περίοδο γενικευμένης ανασφάλειας, το πιο επικίνδυνο όμως είναι να ξεχάσουμε, ως φοιτητές ή απόφοιτοι, ότι εκτός από Αρχιτέκτονες, είμαστε εν δυνάμει εργαζόμενοι. Και ότι έχουμε περισσότερες κοινές αναφορές, κοινά προβλήματα, αλλά και κοινά συμφέροντα με τους φοιτητές, τους εργαζόμενους και τους άνεργους όλων των άλλων κλάδων, παρά με τον αρχιτέκτονα μεγαλοεργοδότη μας, τον Καλατράβα, τη Ζάχα, ή τον Τομπάζη. Κι έτσι να ξεχάσουμε ότι έχουμε να αλλάξουμε έναν ολόκληρο κόσμο, όχι επειδή είμαστε οι θεοί, αλλά επειδή είμαστε ακριβώς το αντίθετο (όπως έλεγε κι ο Μαρξ). Συνέχεια