Για τη 15η Biennale Αρχιτεκτονικής Βενετίας και το ρόλο του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ

castello_estΓιατί να ασχοληθούμε με τη Biennale Αρχιτεκτονικής στη Βενετία;

Η εκπροσώπηση της ελληνικής συμμετοχής στη Biennale για το 2016 παρουσιάζει τρία ιδιαίτερα χαρακτηριστικά:

Πρώτον, το θέμα της φετινής Biennale «Reporting from the Front – Ανταπόκριση από το Μέτωπο» με σαφείς αναφορές στην τραγική εξάπλωση των ένοπλων συρράξεων και των προσφυγικών ρευμάτων στη γεωγραφική γειτονιά της Ελλάδας, αποτέλεσε μία ενδιαφέρουσα ανορθογραφία στην συχνά απολίτικη έως τώρα συνηθισμένη θεματολογία της Biennale.

Δεύτερον, η διοργάνωσή της δεν ανατέθηκε «εργολαβικά» -ως συνήθως- σε κάποιον εκπρόσωπο της ελίτ του εγχώριου συντεχνιακού στερεώματος, μακριά από τα πραγματικά ζητήματα του κλάδου, της αρχιτεκτονικής και των αρχιτεκτόνων. Αντίθετα, τη διοργάνωση της ελληνικής συμμετοχής ανέλαβε ένας θεσμός συλλογικής εκπροσώπησης των αρχιτεκτόνων, ο ΣΑΔΑΣ – Πανελλήνια Ένωση Αρχιτεκτόνων, χωρίς προσωποπαγή χαρακτήρα, διάσημους curators και τετελεσμένες αποφάσεις “από τα αποδυτήρια”. Συνέχεια

Τοπία τουρισμού: μια κριτική παρουσίαση της ελληνικής συμμετοχής στη 14η biennale αρχιτεκτονικής της Βενετίας

1

Κάνοντας κλικ πάνω στην εικόνα κατεβαίνει το φυλλάδιο της έκθεσης σε .pdf

Γιώργος Παπαγκίκας

Με αφορμή τη λήξη της έκθεσης του ελληνικού περιπτέρου της 14ης biennale αρχιτεκτονικής της Βενετίας στη χώρα μας, το άρθρο θα επιχειρήσει μια προσέγγιση της ελληνικής συμμετοχής στη διοργάνωση. Η απόπειρα αυτή δε θα αναφερθεί στο υπόλοιπο σύνολο της biennale και δεν θα κάνει συγκρίσεις με άλλα εθνικά περίπτερα ούτε θα περιγράψει τον κατάλογό της· θα προβεί σε μια παρουσίαση και κριτική του θεάματος με το οποίο ήρθε σε επαφή το ευρύ ελληνικό κοινό, δηλαδή αποκλειστικά της έκθεσης όπως αυτή εμφανίσθηκε στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Όπως οι περισσότεροι αρχιτέκτονες γνωρίζουν, κάθε δύο χρόνια η Βενετία γίνεται το κέντρο του παγκόσμιου αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος φιλοξενώντας το σημαντικότερο περιοδικό γεγονός στο συγκεκριμένο πεδίο, τη biennale αρχιτεκτονικής. Τους 6 μήνες λειτουργίας της, οι περίπου 200.000 επισκέπτες γίνονται θεατές μιας τεράστιας εκθεσιακής εγκατάστασης η οποία οργανώνεται σε τρία τμήματα. Εκτός από τις δύο μεγάλες ενιαίες εκθέσεις (η μία στην περιοχή του παλιού arsenale και η άλλη στην περιοχή των Giardini, δηλαδή των κήπων της πόλης) ο θεσμός περιλαμβάνει τις εθνικές συμμετοχές, οι περισσότερες εκ των οποίων παρουσιάζοντα στα εθνικά περίπτερα (τα οποία βρίσκονται και αυτά στην περιοχή των κήπων) και καλούνται κάθε φορά να διερευνήσουν ένα κοινό ερευνητικό ερώτημα.

Συνέχεια

Μηχανισμός Αναίρεσης_ Υποδομή και Νομοθεσία Ελεύθερης Κατασκήνωσης

MOS_CIRCLE14η Διεθνής Έκθεση Αρχιτεκτονικής – La Biennale di Venezia / ΤΟΠΙΑ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΑΝΑΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ / Ελληνική Συμμετοχή | 07.06 – 23.11.2014

 

Ομάδα Μελέτης:
Αλεξάνδρα Βούγια, Θεοδόσης Ησαΐας, Πλάτων Ησαΐας

Σύνταξη Προτεινόμενης Νομοθεσίας/Σύμβουλος:
Θάνος Ζαρταλούδης, δικηγόρος – πανεπιστημιακός

Συνεργάτες:
Αλέξανδρος Αυλωνίτης, αρχιτέκτων
Χρυσούλα Κοροβέση, media artist
Ηλίας Μάτσας, μηχανολόγος μηχανικός
Σταύρος Μυλωνάς, αρχιτέκτων
Prelab, Prototyping and Reverse Engineering – Αθήνα

O Μηχανισμός Αναίρεσης αποτελεί ένα συλλογικό έργο που ξεκίνησε το Μάρτιο του 2014 και παρουσιάζεται στα πλαίσια της Ελληνικής συμμετοχής στην 14η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής στη Βενετία. Το ζητούμενο που δόθηκε από τον επίτροπο αφορούσε στο σχεδιασμό μιας τουριστικής εγκατάστασης σε ένα ειδυλλιακό, μη-πραγματικό παραθαλάσσιο τοπίο. Αντ’αυτού η πρόταση αναπτύσσει τρεις παραπληρωματικές τακτικές. Αρχικά, προτείνεται εναλλακτικό νομικό πλαίσιο ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του αιγιαλού, για την υπεράσπιση των κοινών αγαθών και τον ορισμό της συλλογικής χρήσης, με έμφαση στις έννοιες της ανάγκης και της αυτοαναίρεσης. Δεύτερον, επιχειρείται η εννοιολογική κατασκευή της παραδειγματικής παραλίας Οὐδαμοῦ και τέλος, συντάσσεται το πεδίο και η αυτόνομη υποδομή ελεύθερης κατασκήνωσης.