Σάββατο 16/3, ημερίδα του ΣΑΔΑΣ Αττικής: Προσεγγίζοντας τον κατοικημένο χώρο με τον τρόπο της Μαρίας Μάντζαρη

Το τμήμα Αττικής του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Διπλωματούχων Ανωτάτων Σχολών – ΠΕΑ μέσω των Εργαστηρίων του «Διαδρομές της Αρχιτεκτονικής από τις απαρχές του Μοντερνισμού έως σήμερα στην Αττική» και «Αλληλέγγυο Εργαστήρι Σχεδίου», και σε συνεργασία με συνοδοιπόρους της Μαρίας Μάντζαρη στον κοινωνικό αγώνα, αγαπημένους φίλους της και συνεργάτες στον ακαδημαϊκό χώρο της αρχιτεκτονικής, διοργανώνει ημερίδα στη μνήμη της με τίτλο: «Προσεγγίζοντας τον κατοικημένο χώρο με τον τρόπο της Μαρίας Μάντζαρη», το Σάββατο 16 Μαρτίου 2019, ώρες 11:00 με 20:00, στο αμφιθέατρο Α08 του κτιρίου Αβέρωφ της Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ.

Η Μαρία Μάντζαρη, συνάδελφος με πνεύμα ανήσυχο και αντισυμβατικό, ενεργό μέλος μας και με πολυσχιδή δραστηριοποίηση, έχασε πρόωρα –στα 35 μόλις χρόνια της, τον Αύγουστο του 2018– τη μάχη με τον θάνατο.

Ποιος ήταν όμως ο «τρόπος της Μαρίας Μάντζαρη για τον κατοικημένο χώρο»; Ηταν ο τρόπος του νέου, ασυμβίβαστου, κοινωνικού και ελεύθερου πνεύματος για την αρχιτεκτονική και την τέχνη, την επιστήμη και τη θεωρία, τα κοινά και τις συλλογικές πρακτικές. Η πολύτροπη και πάντα ασύμπτωτη βιωματική κατανόηση στα πράγματα σε συνδυασμό με τη θέλησή της να αναζητάει πέρα από την επιφάνεια -ακόμη και της κριτικής σκέψης- διαμόρφωναν τις προσεγγίσεις της στον χώρο από δρόμους ενδιαφέροντες και όχι πολυσύχναστους θεωρητικά. Αυτός ήταν «ο τρόπος της» – με καρπούς που πρόωρα στέρεψαν.

Με αφορμή τη δουλειά της για τη διδακτορική της διατριβή -με θέμα τους μετασχηματισμούς της έννοιας της κατοικίας στον επίσημο πολιτικό λόγο όπως εκφέρεται σε κεντρικές συνεδριάσεις της ελληνικής Βουλής κατά τη διάρκεια του 20ου και 21ου αιώνα- αλλά και προηγούμενες εργασίες της (όπως η προπτυχιακή σπουδαστική διάλεξη για τα Γαλλικά Προάστια του 2005), τα εργαστήρια του Τμήματος Αττικής του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ, Διαδρομές της Αρχιτεκτονικής από τις απαρχές του Μοντερνισμού έως σήμερα στην Αττική και Αλληλέγγυο Εργαστήριο Σχεδίου, διοργανώνουν ημερίδα στη μνήμη της Μαρίας Μάντζαρη, σε συνεργασία με συνοδοιπόρους της στον κοινωνικό αγώνα, αγαπημένους φίλους της και συνεργάτες στον ακαδημαϊκό χώρο της αρχιτεκτονικής, με θέμα «προσεγγίζοντας τον κατοικημένο χώρο με τον τρόπο της Μαρίας Μάντζαρη».

Ακολουθεί το αναλυτικό πρόγραμμα της ημερίδας: Συνέχεια

Πρόσκληση υποβολής περιλήψεων για συμμετοχή στην Ημερίδα του ΣΑΔΑΣ Αττικής: «Προσεγγίζοντας τον κατοικημένο χώρο με τον τρόπο της Μαρίας Μάντζαρη», Σάββατο 16/3, κτ. Αβέρωφ ΕΜΠ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΠΕΡΙΛΗΨΕΩΝ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΤΙΤΛΟ:

Προσεγγίζοντας τον κατοικημένο χώρο με τον τρόπο της Μαρίας Μάντζαρη

Σάββατο 16 Μαρτίου, 10:00 – 20:00, Κτίριο Αβέρωφ ΕΜΠ

Δείτε την αντίστοιχη ανακοίνωση στις ιστοσελίδες του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων (ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ) και της Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ.

Τα εργαστήρια του Τμήματος Αττικής του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ:

  • «Διαδρομές της Αρχιτεκτονικής από τις απαρχές του Μοντερνισμού έως σήμερα στην Αττική» και
  • Αλληλέγγυο Εργαστήρι Σχεδίου,

διοργανώνουν ημερίδα στη μνήμη της Μαρίας Μάντζαρη, σε συνεργασία με συνοδοιπόρους της στον κοινωνικό αγώνα, αγαπημένους φίλους της και συνεργάτες στον ακαδημαϊκό χώρο της αρχιτεκτονικής, με θέμα :

Προσεγγίζοντας τον κατοικημένο χώρο με τον τρόπο της Μαρίας Μάντζαρη Συνέχεια

Η άστεγη και η πόλη

image001Ψάχνοντας την εικόνα της πόλης, αν η πόλη ανήκε και σε εκείνη*

Ιωάννα Μπαρκούτα

Η παρακάτω εισήγηση ανακοινώθηκε στο συνέδριο: «Μεταβολές και Ανασημασιοδοτήσεις του Χώρου στη Εποχή της Κρίσης», Βόλος, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, 1-3/11/2013, σσ.337-343

Ο κόσμος μας μοιάζει με έναν «κόσμο που πλημμύρισε ξαφνικά με “εκτοπισμένους ανθρώπους”» (Bauman, 2006). Αν και οι σύγχρονοι απόκληροι δεν αποτελούν φαινόμενο της εποχής μας, σήμερα, σε καιρούς οικονομικής κρίσης φαίνεται πολύ έντονα ότι «η πόλη έγινε χώρος απόρριψης ενός πλεονάζοντος πληθυσμού» (Davis, 2006). Η υπόθεση εργασίας βασίζεται στην προσπάθεια ανίχνευσης της χωρικής έκφρασης του κοινωνικού αποκλεισμού όπως αποτυπώνεται στην αφήγηση μιας άστεγης γυναίκας στην πόλη του Χαλανδρίου την εποχή της κρίσης.  Μέσω συνεντεύξεων, θα επιχειρηθεί να αναδειχθούν οι «στιγματισμένοι χώροι» που αναπαράγονται και παράγουν τον κοινωνικό αποκλεισμό (Βρυχέα, 2009), συγκροτώντας μια αρχιτεκτονική που δομείται άλλοτε με όρους ήττας και άλλοτε με όρους διεκδίκησης. Συνέχεια